ՖԻԶԻԿՈՍՆԵՐԸ ԿԱՏԱԿՈՒՄ ԵՆ

     

    Ֆիզիկոսին ու մաթեմատիկոսին հարցնում են.
    - Սենյակում կա օջախ, կողքին դրված է դույլ, լուցկի և կարտոֆիլով լի պարկ, կա նաև ծորակ: Ինչպե՞ս խաշել կարտոֆիլը:
    Ֆիզիկոսը.
    - Դույլի մեջ ջուր կլցնենք, մեջը կլցնենք կարտոֆիլը, կրակը կվառենք, դույլը կդնենք վրան, կխաշվի:
    Մաթեմատիկոսը.
    - Դույլի մեջ ջուր կլցնենք, մեջը կլցնենք կարտոֆիլը, կրակը կվառենք, դույլը կդնենք վրան, կխաշվի:
    - Շատ լավ, իսկ հիմա պատկերացրեք, որ դույլը դրված է օջախին, ջուրը լցված է նրա մեջ, կարտոֆիլն էլ գցված. ինչպե՞ս կխաշեք:
    Ֆիզիկոսը.
    - Կրակը կվառենք, կխաշվի:
    Մաթեմատիկոսը.
    - Ջուրը կթափենք, կարտոֆիլը դույլից կհանենք, կարտոֆիլն ու դույլը կդնենք օջախի կողքը. խնդիրը կբերվի նախորդ խնդրին:

    Ավստրալիայի դաշտերից մեկով անցնում են կենսաբանը, ֆիզիկոսն ու մաթեմատիկոսը և տեսնում են, որ մի սև ոչխար է արածում:
    - Տեսե՛ք, Ավստրալիայում սև ոչխարներ կան,- բացականչում է կենսաբանը:
    - Ո՛չ, կարող ենք ասել միայն, որ Ավստրալիայում առնվազն մեկ ոչխար է բնակվում,- ուղղում է ֆիզիկոսը:
    - Ո՛չ, պարոնայք,- ասում է մաթեմատիկոսը,- կարող ենք միայն պնդել, որ Ավստրալիալում բնակվում է առնվազն մեկ ոչխար, որի առնվազն մեկ կողմի մորթին սև գույնի է:


    Ֆիզիկոսն ու մաթեմատիկոսը գնում են անտառով: Հանկարծ տեսնում են՝ դիմացից արջ է գալիս:
    Մաթեմատիկոսը.
    - Արջի արագությունն այսպիսինն է, մերն այսպիսինը, փախչելն անօգուտ է, միևնույն է կհասնի:
    Ֆիզիկոսն ինչքան ուժ ունի, փախչում է և ասում.
    - Արջի ստամոքսի ծավալն այսքան է, մարդու ծավալն այսքան, ուրեմն մեկ մարդը արջին բավական է:

     

    Ծրագրավորողը, ֆիզիկոսն ու ինժեները գնում են մեքենայով: Հանկարծ մեքենան փչանում է: Ֆիզիկոսն ասում է.
    -Եկեք տեսություն մշակենք, դաշտի տեսության հավասարումները լուծենք ու կհասկանանք, թե խնդիրն ինչում է:
    Ինժեները.
    -Եկեք շարժիչը բացենք ու տեսնենք, թե ինչն է փչացացած:
    Ծրագրավորողը.
    -Չէ, չէ, եկեք ուղղակի դուրս գանք մեքենայից ու նորից նստենք:

     

    Как-то раз Кеплер спросил свою жену: "Как ты думаешь, дорогая, если бы в мировом пространстве летало множество капелек масла, уксуса, частичек соли, перца, салата и всего прочего, мог ли бы при их случайном столкновении образоваться такой салат, который сейчас стоит на столе?" 
         "Нет", - уверенно ответила жена. - "Но от чего же? Логически рассуждая ... "
         "Я не утверждаю, - перебила его жена, - что он не мог бы образоваться. Я хочу сказать, что он не был бы таким вкусным".

    Майкл Фарадей читал однажды лекцию в Королевском институте в Лондоне. При этом он демонстрировал опыт: подносил к проволочной катушке магнит и показывал, что в катушке возбуждается чуть заметный электрический ток. 
         - Профессор, - спросила его после лекции одна из слушательниц, - но если даже такой слабый ток и возникает, какое это может иметь значение?
         - Мадам, - галантно ответил ей ученый, - можете ли вы предсказать судьбу новорожденного ребенка?

     

     

     Один из друзей Резерфорда сказал ему однажды: "Счастливый вы человек, Резерфорд! Всегда на гребне волны". И услышал ответ: "Конечно! Ведь я сам ее создаю ... " 

    Эйнштейн - Чаплину: "Ваш фильм "Золотая лихорадка" понятен всем в мире, и Вы непременно станете великим человеком". Чаплин - Эйнштейну: "Я Вами восхищаюсь еще больше. Вашу теорию относительности никто в мире не понимает, а Вы все-таки стали великим человеком". 

    Резерфорду в 1908 году была присуждена Нобелевская премия по химии за исследования радиоактивных элементов. Физик получил премию по химии! 


         Резерфорд, человек остроумныЙ, не смог пройти мимо этого казуса и в своем тосте на банкете после торжественной церемонии сказал, посмеиваясь: "Я имел дело со многими разнообразными превращениями с разными периодами, но самым быстрым из всех оказалось мое собственное превращение в один момент из физика в химика".

     

     

Счетчик посещений

Счетчик посещаемости и статистика сайта